گویند مرا چو مُرد مادر!

[ad_1]


گویند مرا چو مُرد مادر!

گویند مرا چو مُرد مادر!

🔹پسرم مادرت خواب نیست. مُرده است!

🔹 پسرم از آن پستان شهد مرگ می نوشی.
آنی که می نوشی شیر نیست. شرنگ بی وجدانی دنیائی است که به عشق محتاج است خود نمی داند.

🔹مادرت خواب نیست. آنکه خواب است وجدان بی مقدار مدعیان حقوق بشر است که از پس آروغ های مهوع شان بعد از سر کشیدن گیلاس های شامپاین در ضیافت خریت و کارناوال بهیمیت «خفقان مرگ» می تراود.

🔹پسرم ؛ مادرت خواب نیست. مادرت مُرده است. از بس که شرافت و معرفت و انسانیت مُرده است.

🔹بچه که بودیم به شوق می خواندیم:
گویند مرا چو زاد مادر ـ پستان به دهان گرفتن آموخت.

🔹پسرم حال نوبت توست تا به حزن بخوانی:
گویند مرا چو «مُرد» مادر ـ پستان به دهان گرفتن آموخت.

◾️(کودک مسلمان برمه ای بر بالین مادر)

👤داریوش سجادی

گویند مرا چو مُرد مادر!



گویند مرا چو مُرد مادر!


کودکمادرمسلمان

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *