به بهانه تتلو

[ad_1]

به بهانه تتلو

مدتها بود که می خواستم به بهانه جو سنگینی که بر علیه او راه افتاده بنویسم. فرصت دست نمی داد

با فردای تتلو کاری ندارم که هیچ کس از فردای خودش هم خبر ندارد

شخص تتلو هم چندان موضوعیتی ندارد. مهم رویکردهاست

درباره دیروز و امروزش چند کلمه ای به اختصار می نویسم که بهانه خوبی است برای روشن شدن خیلی چیزها

?وقتی ظهور کرد با آن وضعیت آنچنانی و عکسها و کلیپیهای آنچنانی تر، در کنار ساسی مانکن ها نماد آزادی بود و حرف دل جوانها!
?وقتی توبه کرد و به رهبری ابراز ارادت، گفتند که به دنبال مجوز است.
?و وقتی از کاندیدای رقیب حمایت کرد، تبدیل به مترودترین چهره در رسانه های دوستان شد.
?وقتی گند توهینها درآمد عده ای ژست روشنفکری گرفتند که ما با خودش کاری نداریم! چرا از او بهره برداری سیاسی می کنند؟ و جالب است کسانی این حرف را می زنند که برای استفاده از پایگاه هنرمندان میلیاردی خرج می کنند.

با سیاسیون و نیاتشان هم کاری ندارم که هر دو جناح می توانند گرفتار نگاه ابزاری به هنرمندان باشند

این روزها تتلو نیاز به حمایت دارد نه به جهت سیاسی که به خاطر شخصیتش.

می گویند خدا به بردارها نگاه می کند نه مکان ها! حرکتها را حساب می کند نه نقاط اولیه را
کسی که از یک نقطه عقب به سمت جلو حرکت می کند از منی که به ظاهر از او جلوترم ولی در جای خودم درجا زده ام به مراتب جلو تر است.

و تتلو از جایی که بود خیلی جلوتر آمده هرچند هنوز از خیلی ها عقب تر باشد و این کاری است که کمتر کسی از پسش بر می آید

?چند چهره را می شناسید که به گذشته اش پشت پا بزند و در ازایش هیچ چیز قابل توجهی دریافت نکند؟
?چند نفر را می شناسید که به خطاهایش اعتراف کند و در جهت اصلاحش قدم بردارد؟
?چند هنرمند را می شناسید که به ریزش هوادار تن بدهد و طرفدارانش را خرج عقایدش کند نه عقایدش را خرج هواداران!

هنوز که هنوز است برای بیان عقائدش نه مجوزی نصیبش شده و نه دسته چکی حواله اش و این یک دنیا ارزش دارد

نمی دانم. شاید فردا روزی خدای ناکرده زیر این همه فشار بشکند، امروزش را باید ستود…

حمیدرضا منصوبی

به بهانه تتلو

[ad_2]

لینک منبع

رفتنم از سالن به خاطر حضور برخی مهمانان نبود

[ad_1]


رفتنم از سالن به خاطر حضور برخی مهمانان نبود

رفتنم از سالن به خاطر حضور برخی مهمانان نبود

حمید داودآبادی/ پس از انتشار نوشته بنده درباره جشن یک سالگی فارس پلاس، برخی سایتهای معاند و ضدانقلاب از روی دشمنی و متاسفانه برخی سایتها و کانال ها و صفحات اجتماعی داخلی و حتی اخبار ۲۰:۳۰ شبکه دوم سیمای جمهوری اسلامی در روز سه شنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۶، از روی شیطنت، آن را به سلیقه خود تغییر دادند!

دوستان اگر فقط یک بار نوشته‌ بنده را بخوانند، متوجه خواهند شد که بنده فقط و فقط به دلیل بی احترامی مجری مراسم، سالن را ترک کردم و به هیچ وجه ربطی به حضور دیگران نداشت و ندارد!

بنده همچون دیگر حاضران، آخر سالن نشسته بودم و اصلا خبر نداشتم چه کسانی دعوت شده یا در ردیف اول نشسته اند و یا قرار است از چه کسانی تجلیل شود! که بخواهم به آنها اعتراض کنم! و مثل بقیه، پس از دیدن گزارش خبری خبرگزاری فارس متوجه حضور چهره های مختلف شدم.

ضمن احترام به هموطنان و مهمانان و حاضرین جشن، اعلام میکنم که بنده خود را در مقامی نمی بینم که به دلیل حضور هر فردی، مجلسی را ترک کنم که شاید اگر دیگران این کار را در حق بنده انجام دهند، سزاوارتر باشد!

واقعا جای تاسف دارد که حضرات برای رسیدن به اهداف سیاسی و جناحی خود و کوبیدن افراد، به انتشار اخبار کاملا دروغ متوسل میشوند.

ظاهرا برای برخی مسلمانان و مومنان! همچنان هدف وسیله را توجیه می کند!

اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا

حمید داودآبادی

چهارشنبه ۲۸ تیر ۱۳۹۶

رفتنم از سالن به خاطر حضور برخی مهمانان نبود



رفتنم از سالن به خاطر حضور برخی مهمانان نبود


تتلوحمید داود آبادیفارس پلاسفارس نیوز

[ad_2]

لینک منبع

کدام عار است؟ ندامت تتلو یا وطن‌فروشی و خیانت‌های شما؟!

[ad_1]

کدام عار است؟ ندامت تتلو یا وطن‌فروشی و خیانت‌های شما؟!

حضور امیر حسین مقصودلو (تتلو) در مراسم یک سالگی فارس پلاس، بهانه عقده‌گشایی‌های تحریف‌آمیز علیه نیروهای انقلابی از سوی افراطیون مدعی اصلاحات شد.

تتلو پیش از این هم به ملاقات آیت‌الله رئیسی رفته بود. گذشته آمیخته به خلاف و خطای تتلو و خالکوبی وی طبیعتاً موجب اعتراض و انتقاد بود. اما او مدتی قبل ضمن اعلام پشیمانی و ندامت گذشته خود، عنوان کرد که توبه کرده است. وی همچنین بر دفاع از وطن در مقابل دشمنی‌های رژیم‌های مرتجع و آمریکا تأکید دارد و نسبت به شهدا و مدافعان حرم ابراز تواضع و احترام کرده است.

اما رویکرد نیروهای انقلابی به وی یا برخی هنرمندان که مواضع مشابهی اتخاذ کرده‌اند، با آشفتگی و عقده‌گشایی افراطیون مدعی اصلاح‌طلبی مواجه شده است.

سایت‌ها و روزنامه‌ها و کانال‌های تلگرامی این طیف چه در هنگام ملاقات تتلو با آیت‌الله رئیسی و چه حضور وی در جشن فارس پلاس ضمن هیاهوی شدید سعی کردند این اتفاق را به عبور از اصول یا موضوع انتخابات و رأی جمع‌کنی به هر قیمت (کاری که خود در آن استاد تمام و بی‌چهارچوب هستند) ربط دهند.

یکی دیگر از همین سایت‌ها (عصر ایران) ماجرا را با موضوع مینو خالقی مقایسه کرد و دیگری بن‌بست اصولگرایی خواند.

عباس عبدی هم با اشاره به عکس تتلو در کنار حمید رسایی در جشن فارس پلاس نوشت:

«اصولگرایی را می‌توان به پیش و پس از این عکس طبقه‌بندی کرد. احتمالاً این عکس را بدهم در قطع مناسب چاپ کنند و در دفترم بزنم با این تیتر که اگرعوامل دیگر نتوانست این جماعت را ذوب کند انتخابات بخوبی توانست.

عبدی اضافه کرد: این جماعت که نه سخت است و نه استوار؛ برای دود کردنشان کوشش برای کسب چند رأی ناقابل و البته حلال کافی است».

عبدی همچنین در مصاحبه با نامه نیوز گفت: «خدا عاقبت کسانی را به خیر کند که آرای خاکستری‌شان می‌خواهد تتلو و کلاه مخملی‌ها باشد.

من که دیروز عکس مراسم را دیدم جا خوردم. به نظرم همه در نهایت تتلیتی می‌شوند و یک کلاه مخملی هم سرشان بگذارند، تمام است…

یک گروه باید دنبال بازسازی هویت خودش در درجه اول باشد؛ نه آنکه هویت خودش را هم از دست بدهد».
روزنامه‌های زنجیره‌ای هم مفصلاً این موضوع را دستمایه کنایه و تحریف خود قرار داده‌اند.

در پاسخ به این هیاهوی تحریف‌آمیز باید گفت: تتلو می‌گوید از کرده‌های گذشته خود تائب و پشیمان است.

کسی می‌تواند او و قبیل او را در موضع ابراز ندامت نپذیرد و دست رد به سینه‌شان بزند؟ میزان حال فعلی افراد است و او امروز می‌گوید توبه کرده است، ضمن اینکه نسبت به وطنش در مقابل دشمنان و وطن‌فروشان تعصب دارد.

فردا هم اگر او یا بزرگتر از او (مانند برخی انقلابیون بدفرجام چپ) پا کج گذاشتند، نیروهای انقلابی معترضشان می‌شوند. منطق توبه و پشیمانی تتلو را مقایسه کنید با ارتجاع برخی افراطیون مدعی اصلاح‌طلبی که از آرمان‌های اسلام و انقلاب رویگردان شدند و با دشمنان اسلام و ایران پالوده خور شدند.

به راستی آیا پذیرفتن انسانی که می‌گوید پشیمانم و توبه کرده‌ام عار است، یا پسرفت و ندامت برخی چپ نماهای رویگردان از انقلاب که با مفسدان سیاسی و اقتصادی و فرهنگی هم پیاله شدند،

در آمریکا، انگلیس و فرانسه پناهندگی گرفتند، نان خور رژیم آل‌سعود شدند و کمک مالی گرفتند (از خاتمی تا مهاجرانی)، با زنان نامحرم ایتالیایی دست دادند، کشف حجاب کردند، با جام شراب به تمسخر پرچم عزای امام حسین(ع) پرداختند،

با گوگوش و فعالان بهایی شبکه بی‌بی‌سی و من‌وتو، رفیق گرمابه و گلستان شدند و از گوگوش تا سروش (اکبر پونز و روحانی نماهای باند مهدی هاشمی و ملی مذهبی‌ها و سلطنت‌طلب‌ها و ساواکی‌ها را یک جا دور هم جمع کردند و آن را جبهه بین‌العباسین و سپس جبهه «از گوگوش تا سروش» خواندند.

همین آقای عبدی زمانی به پاریس رفت و با باری روزن عضو ارشد لانه جاسوسی سفارت آمریکا ملاقات کرد.

روزن پس از جلسه گفت او از من عذرخواهی کرد و من هم پذیرفتم؛ هر چند عبدی منکر شد. خب! آیا پذیرفتن کسی که می‌گوید از گذشته خطای فردی خود پشیمان است و می‌خواهد توبه کند، عار است یا عکس‌های کشف حجاب داودی مهاجر و شادی صدر و… و یا عکس مهاجرانی در الجنادریه با سعودی‌ها و از این قبیل؟!
فساد و خیانت واقعی مربوط به کسانی است که مزدوری آمریکا و انگلیس و اسرائیل را کردند و دست‌کم دوبار آشوب راه انداختند و علناً در نشریات خود- آن هنگام که داغ بودند- گفتند «علیه خدا هم می‌شود تظاهرات کرد، باید ختم انقلاب را گرفت، اسلام ارتجاعی است» و کف خیابان علیه امام حسین(ع) هتاکی کردند و درباره علت جنبش سبز کذایی گفتند که ما می‌خواهیم شراب بنوشیم و با مینی‌ژوپ به خیابان بیاییم واسلام نمی‌گذارد!

جریان حزب‌اللهی منطق روشنی دارد: میزان حال فعلی افراد است. هرکس به جانب اخلاق و ارزشها و اسلام و ایران بازگشت، باید از او استقبال کرد. و هرکس از در ون جبهه انقلاب، به بیرون از آن رفت و مقابل اصول و آرمان‌ها ایستاد و هم پیاله با دشمنان شد- ولو سابقه خوب داشته باشد- به اعتبار امروزش باید بااو برخورد کرد.

کدام عار است؟ ندامت تتلو یا وطن‌فروشی و خیانت‌های شما؟!

[ad_2]

لینک منبع